Nowofunland

Nowofunland
Wielkość:
duży
Aktywność:
średnia
Grupa kynologiczna:
Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne

Nowofundland - wzorzec FCI nr 50

KRAJ POCHODZENIA - Kanada.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA 29.10.1996.

PRZEZNACZENIE: Pies zaprzęgowy przy ciężkich ładunkach, pies do pracy w wodzie.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne. Sekcja 2. l Molosy, typ górski. Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:

Nowofundland jest masywnym psem. o mocnym tułowiu, dobrej muskulaturze i dobrej koordynacji ruchowej.

PROPORCJE:

Długość tułowia, mierzona od stawu barkowego do guza kulszowego, jest większa niż wysokość w kłębie. Tułów zwarty. U suk tułów może być nieco dłuższy i mniej masywny niż u psów. Głębokość klatki piersiowej jest nieco większa niż odległość od klatki piersiowej do podłoża.

GŁOWA:

Masywna. Głowa suki taka sama w ogólnym zarysie jak psa, ale nieco lżejsza.

MÓZGOCZASZKA:

Czaszka: Szeroka, lekko wysklepiona kość ciemieniowa, bardzo mocno rozwinięta kość potyliczna. Stop: Zaznaczony, ale nigdy ostro.

TRZEWIOCZASZKA:

Nos: Duży, dobrze pigmentowany, o dobrze rozwiniętych nozdrzach. Czarny u psów czarnych i biało-czarnych, brązowy u psów brązowych. Kufa: Wyraźnie graniasta, głęboka i umiarkowanie krótka, pokryta krótkim, delikatnym włosem, pozbawiona zmarszczek. Kąt wargowy widoczny, ale nie przesadnie zaznaczony. Fafle: Miękkie. Zgryz: Zgryz nożycowy lub cęgowy. Oczy: Stosunkowo małe, umiarkowanie głęboko lecz szeroko osadzone: trzecia powieka niewidoczna. Ciemnobrązowe u psów czarnych i biało-czarnych, jaśniejsze dopuszczalne u psów brązowych. Uszy: Stosunkowo małe, trójkątne, o zaokrąglonych końcach, osadzonych daleko w tyle głowy, dobrze przylegające. Długość ucha u dorosłego psa jest taka, aby przy mierzeniu sięgało do wewnętrznego kącika oka.

SZYJA:

Mocna, muskularna, dobrze osadzona na łopatkach, długa na tyle, aby pozwalała na dumne noszenie głowy. Bez przesadnego podgardla.

TUŁÓW:

O masywnym kośćcu. Oglądany z boku głęboki i mocny. Górna linia: Horyzontalna i stabilna od kłębu do zadu. Grzbiet: Szeroki. Lędźwie: Mocne i dobrze umięśnione. Zad: Szeroki, opadający pod kątem około 30°. Klatka piersiowa: Szeroka, pojemna i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami. Linia dolna i brzuch: Prawie horyzontalna, nigdy podciągnięta.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Proste i równoległe, także w stępie i w wolnym kłusie. Łopatki: Bardzo dobrze umięśnione, wyraźnie ukośnie ustawione. Łokcie: Przylegające. Śródręcze: Nieznacznie nachylone. Łapy: Duże, proporcjonalne do tułowia, dobrze zaokrąglone i zwarte, o mocnych, ściśle przylegających do siebie palcach. Palce połączone błona.

KOŃCZYNY TYLNE:

Ponieważ zdolność do uciągu dużych ciężarów, do pływania oraz dynamicznego, przestrzennego kroku zależy w dużej mierze od kończyn tylnych, ich budowa ma u nowofundlanda ogromne znaczenie. Miednica powinna być mocna, szeroka i długa. Uda: Szerokie i muskularne. Kolana: Dobrze katowane, ale nie aż tak, aby pies sprawiał wrażenie kucającego. Podudzie: Mocne i dość długie. Staw skokowy: Stosunkowo krótki, bardzo nisko ustawiony; stawy równoległe do siebie i szeroko rozstawione; nigdy nie wykręcone ani na zewnątrz ani do wewnątrz. Łapy: Mocne i zwarte. Wilcze pazury, jeśli są, należy usunąć.

OGON:

U pływającego nowofundlanda pełni rolę steru: dlatego nasada powinna być mocna i szeroka. U stojącego psa ogon zwisa w dół. ewentualnie nieznacznie podkręcony na końcu; sięga do pięty, lub nieco poniżej. W ruchu lub podnieceniu ogon noszony jest w linii poziomej, nieznacznie podkręcony na końcu, nie może być nigdy zakręcony nad grzbietem ani też wciśnięty pod brzuch.

CHODY:

Ruch nowofundlanda charakteryzuje długi wykrok przednich kończyn i mocny napęd kończyn tylnych, dające wrażenie swobody i siły. Lekkie kolebanie grzbietu jest naturalne. Gdy pies przyspiesza, kończyny wykazują tendencję do zbieżnego stawiania, linia grzbietu pozostaje pozioma.

SZATA:

WŁOS: Odporny na przemoczenie i wilgoć. Włos okrywowy umiarkowanej długości i prosty, bez lokowatości. Lekko falisty dopuszczalny. Podszerstek miękki i gęsty, gęstszy zimą niż latem, ale zawsze obecny na zadzie i klatce piersiowej. Włos na czaszce, kufie i uszach krótki i delikatny. Pióro na przednich i portki na tylnych kończynach. Gęsty, długi włos pokrywa całkowicie ogon, nie tworzy jednak pióra. Trymowanie i strzyżenie szaty nie jest popierane.

UMASZCZENIE: Czarne, czarno-białe i brązowe. Czarne: jest tradycyjnym umaszczeniem Nowofundlanda. Kolor jak najbardziej jednolity, ale nieznaczny brązowy nalot dopuszczalny. Białe znaczenia na piersi, palcach i/ lub na końcu ogona dopuszczalne. Biało-czarne: ma dla rasy historyczne znaczenie. Preferowane rozmieszczenie znaczeń: czarna głowa z białą strzałką schodzącą na kufę, czarne symetrycznie zachodzące na boki siodło, czarny zad i czarna wierzchnia część ogona. Pozostałe partie ciała są białe, mogą mieć jednak minimalne czarne nakrapianie. Brązowe: odcienie od czekoladowego do koloru brązu. Białe znaczenia na piersi, łapach i/lub końcu ogona dopuszczalne. Na wystawach psy są oceniane bez podziału na umaszczenia w klasach.

WIELKOŚĆ:

Wysokość w kłębie: Psy 71 cm (28 inches), Suki 66 cm (26 inches). Przeciętna waga: Psy około 68 kg. Suki około 54 kg. Duże gabaryty psa pożądane, ale nie są oceniane wyżej niż harmonijność, ogólne wrażenie, solidność konstrukcji i prawidłowy ruch.

WADY:

Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. Ogólne wrażenie: wysokonożność, brak masy. Ogólna budowa kośćca: ociężały wygląd, delikatny kościec. Charakter: agresywność, bojażliwość. Głowa: wąska. Kufa: spiczasta lub długa. Fafle: wyraźne. Oczy: okrągłe, wyłupiaste, żółte, widoczna trzecia powieka. Grzbiet: karpiowaty, miękki lub łękowaty. Ogon: krótki, długi, załamany, skręcony na końcu. Kończyny przednie: miękkie nadgarstki, płaskie łapy, łapy ustawione do środka lub na zewnątrz, brak błony między palcami. Kończyny tylne: stromo katowane, o krowiej postawie, beczkowate. szpotawe. Chody: ruch drobiący, powłóczący, "dryfujący"- oś ciała niezgodna z kierunkiem ruchu, zbyt wąsko stawiane kończyny, ruch plączący, krzyżowanie kończyn przednich, rozbieżne lub wyraźnie zbieżne ich stawianie. hackney, inochód. Włos: całkowicie nastroszony. Brak podszerstka.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

Usposobienie inne niż wzorcowe. Przodozgryz, tyłozgryz, skrzywienie żuchwy. Krótki i gładki włos. Znaczenia w innym kolorze niż biały u psów czarnych i brązowych. Każde inne umaszczenie niż czarne, biało-czarne i brązowe.

UWAGA:

Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

Czy ta rasa jest dla mnie?

Rozwiąż nasz test, a dowiesz się, jaka rasa będzie najodpowiedniejsza właśnie dla Ciebie.