Norrbottenspets

Norrbottenspets
Wielkość:
średni
Aktywność:
średnia
Grupa kynologiczna:
Szpice i psy ras pierwotnych

Wzorzec FCI nr 276: NORRBOTTENSPETS (Norrbottenspitz)

POCHODZENIE: Szwecja.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 22.07.1982.

UŻYTKOWOŚĆ: Pies myśliwski.

KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 5 Szpice i psy ras pierwotnych. Sekcja 2 Nordyckie psy myśliwskie. Podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:

Mały, kwadratowy szpic, zwartej budowy, z suchymi, mocnymi mięśniami. Pies ten powinien być bardzo dobrze zbudowany. Głowa noszona wysoko i nieustraszenie. Pies tenpowinien być niezwykle ruchliwy. Różnica w budowie, zależna od płci, powinna być wyraźna. Idealny pies tej rasy powinien sprawiać wrażenie typowego, małego szpica, bardzo czujnego i uważnego, zrównoważonego, o dobrym temperamencie.

USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT:

Jako pies myśliwski, norrbottenspets powinien być uważny i śmiały, sprawiający wrażenie czujnego, aktywnego, miłego i pewnego siebie. Nigdy nie powinien być nerwowy, płochliwy czy agresywny.

GŁOWA:

Mocna, sucha, dobrze ukształtowana; widziana z boku i góry – klinowata. OKOLICA MÓZGOCZASZKI: Czaszka: Umiarkowanie szeroka, raczej płaska. Czoło nieco wypukłe. Łuki brwiowe powinny być wyraźnie zaznaczone. Stop: Dobrze, ale umiarkowanie zaznaczony. OKOLICA TWARZOCZASZKI: Nos: Czarny. Kufa: Umiarkowanie długa, ostro zwężająca się. Jej długość stanowi połowę długości głowy lub nieco mniej. Grzbiet nosa: Prosty. Wargi: Cienkie, suche, ściśle przylegające. Uzębienie: Zgryz nożycowy z dobrze wykształconymi zębami. Oczy: Umiarkowanej wielkości, migdałowego kształtu, osadzone ukośnie. Ciemnobrązowe, bystre, o spokojnym i energicznym wyrazie. Uszy: Wysoko osadzone, nieco więcej, niż średniej wielkości; sztywno stojące. Koniuszki nieco zaokrąglone.

SZYJA:

Średniej długości, sucha i umięśniona, nieco łukowata. Noszona prosto.

TUŁÓW:

Głębokość tułowia (pionowa odległość od najwyższego punktu kłębu do najniższego punktu klatki piersiowej) powinna stanowić mniej więcej połowę wysokości psa w kłębie. Grzbiet: Krótki, mocny, umięśniony i elastyczny. Widziany z boku – nieco opadający za kłębem, a później prosty. Lędźwie: Krótkie i szerokie. Zad: Umiarkowanej długości i szerokości, nieco opadający, z dobrze rozwiniętą muskulaturą. Klatka piersiowa: Umiarkowanie głęboka i długa. Przedpiersie dobrze rozwinięte i dobrze zaznaczone. Front normalnej szerokości. Widziana z boku, najniższa część klatki piersiowej powinna sięgać tuż poniżej łokci i łagodnie przechodzić w linię brzucha. Brzuch: Umiarkowanie podciągnięty.

OGON:

Osadzony proporcjonalnie wysoko. Noszony dosyć wysoko zagięty, luźno zwinięty; koniec ogona dotyka boku uda. Ogon długości nie sięgającej poniżej stawu skokowego. Naturalnie skrócony ogon niedopuszczalny.

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Łopatka: Długa i szeroka, z dobrze rozwiniętym grzebieniem i mięśniami. Ściśle przylegająca do klatki piersiowej i proporcjonalnie ukośnie osadzona. Ramię: Powinno być tej samej długości, co łopatka. Mocne, dobrze przylegające do klatki piersiowej, ale umożliwiające swobodny ruch. Tworzy wyraźny kąt z grzebieniem łopatki. Łokcie: Skierowane do tyłu. Przedramię: Proste; mocny kościec; cienkie, lecz gibkie mięśnie. Nadgarstek i śródręcze:Mocne; widziane z przodu – tworzą prostą linię z przedramieniem. Widziane z boku – śródręcze nieco ukośnie ustawione. Przednie łapy: Małe, mocne, ustawione prosto do przodu, dobrze wysklepione i zwarte, z dobrze wykształconymi, solidnymi opuszkami. KOŃCZYNY TYLNE: Kończyny tylne– widziane od tyłu – równoległe. Uda: Proporcjonalnie długie; tworzą z miednicą kąt prosty. Mocno umięśnione. Kolana: Mocne. Podudzie: Tworzy wyraźny kąt z udem. Staw skokowy: Widziany z przodu i boku – szeroki i mocny. Śródstopie: Suche, elastyczne i dosyć długie. Tylne łapy: Takie same, jak przednie. Ustawione prosto do przodu.

CHÓD/RUCH:

Norrbottenspets powinien, w cwale (krótkim galopie) i kłusie, poruszać się płynnie i posuwiście, z dobrą akcją kończyn tylnych, dobrze okładając teren. Górna linia musi pozostawać stabilna. Tylne kończyny w ruchu muszą być równoległe.

SZATA:

WŁOS: Twardy, krótki, prosty i dosyć przylegający, z delikatnym i gęstym podszyciem. Krótki na grzbiecie nosa, czaszce, uszach i przedzie kończyn; dłuższy na szyi, z tyłu ud i pod spodem ogona. MAŚĆ: Dozwolone są wszystkie kolory. Maść idealna: biała z żółtymi lub rudobrązowymi znaczeniami.

WYSOKOŚĆ:

Idealna wysokość w kłębie: Psy: 45 cm. Suki: 42 cm.

WADY:

Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu. Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.

Uwaga:

Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

Czy ta rasa jest dla mnie?

Rozwiąż nasz test, a dowiesz się, jaka rasa będzie najodpowiedniejsza właśnie dla Ciebie.