Braque d’Auvergne

Braque d’Auvergne
Wielkość:
średni
Aktywność:
wysoka
Grupa kynologiczna:
Wyżły

Wzorzec FCI nr 180: BRAQUE D’AUVERGNE (Braque d’Auvergne)

Kraj pochodzenia: Francja

Data publikacji obowiązującego wzorca: 24.03.2004 Użytkowanie: wyżeł.

Klasyfikacja FCI: Grupa 7 - Wyżły. Sekcja 1 - Wyżły kontynentalne. Typ kontynentalny. Próby pracy wymagane.

RYS HISTORYCZNY:

Wyżeł z Auvergne jest starą rasą, obecną w prowincji Cantal od ponad dwóch wieków, mającą wspólne pochodzenie z wieloma rasami wyżłów. Została stworzona przez selekcję, w której uczestniczyli Rycerze Maltańscy. Stworzony przez i dla myśliwych, posiada silną tożsamość wzmocnioną wyglądem szaty.

WYGLĄD OGÓLNY:

Krzepki pies, o silnym kośćcu, lecz nie ciężki, o prostych liniach, w charakterystycznym typie; o lekkim chodzie, z elegancją uwydatnioną przez szatę i harmonijne, średnie proporcje. Jego zdolność adaptacji umożliwia okładanie pola na dużych powierzchniach i utrzymanie aktywności przez cały dzień w nawet najbardziej trudnym terenie.

WAŻNE PROPORCJE:

Tułów: długość ciała (od barku do końca tułowia) jest podobnej długości co wysokość w kłębie. Głębokość klatki piersiowej jest prawie równa połowie wysokości psa w kłębie. Głowa: długość kufy nieznacznie mniejsza lub równa długości mózgoczaszki.

ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:

Pies łagodny, bardzo czuły, inteligentny i posłuszny. O bardzo dobrym węchu; szkolenie polega głównie na rozwijaniu jego naturalnych zdolności. Dobrze dostosowuje się do życia rodzinnego.

GŁOWA:

Mózgoczaszka: Czaszka i kufa: długa, proporcjonalna do długości ciała, nieco lżejsza u suk; widziana z góry owalnego kształtu; guz potyliczny lekko zaznaczony; szerokość łuków jarzmowych równa długości mózgoczaszki; linie czaszki nieznacznie rozbieżne ku przodowi (charakterystyczne dla typu braque). Łuki brwiowe: wyraźnie zaznaczone. Przełom czołowo-nosowy (stop): umiarkowanie zaznaczony. Trzewioczaszka: Nos: wierzchołek stosunkowo szeroki, lśniący, z dobrze rozwartymi nozdrzami, czarny. Grzbiet nosa jest przedłużeniem jego wierzchołka. Kufa: pozioma, o długości zbliżonej do długości czaszki. Fafle: stosunkowo duże, górna warga zachodząca na dolną, kącik warg widoczny, widziane z przodu przybierają przy końcu kufy kształt kwadratu. Uzębienie: szczęki silne, równej długości. Zgryz nożycowy lub cęgowy. Oczy: stosunkowo duże, koloru ciemnoorzechowego, dobrze osadzone, z dobrze przylegającymi, wybarwionymi powiekami; o wyrazistym szczerym i spokojnym wyrazie. Uszy: osadzone na linii biegnącej z górnej części nosa do oczu i nieco ku tyłowi; w czasie nasłuchu ucho może przesuwać się powyżej tej linii. Ucho miękkie i lekko aksamitne, obrócone nieznacznie do wewnątrz, ani płaskie ani zbyt skręcone; zaokrąglone końcówki powinny sięgać podstawy wierzchołka nosa, nie przekraczając jednocześnie jego czubka.

SZYJA:

Długości zbliżonej do długości głowy, nieznacznie wygięta, dobrze osadzona w barkach; obecność lekkiego podgardla.

TUŁÓW:

Linia grzbietu: prosta i napięta. Kłąb: zaznaczony. Grzbiet: wąski, płaski i krótki. Lędźwie: szerokie (szczególnie u suk), nieznacznie wypukłe, dobrze związane. Zad: ścięty (35° od linii grzbietu), widoczne kości biodrowe. Klatka piersiowa: długa i głęboka, jajowatego kształtu, sięgająca poziomu łokcia, regularnie wznosząca się ku brzuchowi bez wyraźnej przerwy. Linia podbrzusza: podniesiona łagodnie ku brzuchowi, nie podkasana; bok szeroki, nieznacznie zapadnięty, płynnie łączący się z biodrami.

OGON:

Osadzony raczej wysoko, cylindryczny i niezbyt cienki; kopiowany do długości 15-20 cm lub niekopiowany sięgający stawu skokowego lub niżej; noszony poziomo.

KOŃCZYNY:

W linii tułowia. Kończyny przednie: proste. Barki: silne, dobrze umięśnione, nachylone pod kątem 45°, dość swobodne w ruchu. Łokcie: ustawione w osi ciała. Przedramiona: długie, proste, mocne i umięśnione. Nadgarstki: silne, bez zgrubień. Śródstopia: krótkie, patrząc z profilu, nieznacznie pochyłe. Kończyny tylne: dobrze kątowane. Zad: szczupły i dobrze zaznaczony. Uda: dobrze umięśnione. Nadgarstki: krótkie i niezbyt cienkie. Stopy: trochę dłuższe od „kociej łapy” i nieco krótsze od „łapy zajęczej”, nie obrócone do wewnątrz, ani na zewnątrz; z silnymi, krótkimi pazurami i krótkimi, twardymi i jędrnymi poduszkami.

CHODY:

Ruchy nóg o średniej amplitudzie, lecz trwałym rytmie, który decyduje o dużej wytrzymałości psa. Typowym chodem w czasie polowania jest regularny i lekko kołyszący galop.

OKRYWA WŁOSOWA:

Skóra: wystarczająco cienka, nie za luźna. Włos: krótki, niezbyt cienki, lśniący, nigdy twardy. Umaszczenie: czarne z białymi znaczeniami różnego nasilenia; szczególne znaczenia tworzą dwa rozpoznawalne typy: dropiaty lub szary. Różnica ta nie może być stosowana do oddzielenia dwóch psów o budowie tej samej jakości. Głowa powinna być czarna, preferowana biała smuga na kufie przy rozszerzeniu czaszki. Biel może rozlewać się stopniowo po kufie. Białe i dropiate ucho lub część głowy biała i dropiata nie mogą być uznane za wadę.

WZROST:

Wysokość w kłębie: psy: 57 - 63 cm (60 cm - idealny wzrost) suki: 53 - 59 cm (56 cm - idealny wzrost) Tolerowanie odchylenie wynosi + 2, - 1 cm.

WADY:

Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.

- Czaszka: równoległe linie czaszki i kufy.

- Głowa: zbyt ciężka pod oczami.

- Spojówki: zbyt widoczne.

Poważne wady:

- Czaszka: linie kufy i czaszki zbieżne ku przodowi.

- Kufa: grzbiet nosa wklęsły lub wypukły.

- Uszy: zbyt wysoko osadzone, zbyt krótkie, płaskie, skręcone jak korkociąg.

- Fafle: zbyt krótkie, cienkie przy końcach, zbyt opadające lub miękkie.

- Mostek: zbyt wąski.

Wady dyskwalifikujące:

- Zachowanie - temperament: osobniki zbyt agresywne lub bojaźliwe.

- Głowa: brak charakterystycznego typu wyżła.

- Uzębienie: tolerowany brak P1; brak dwóch innych (P2 lub P3) lub jakiegokolwiek innego zęba (włączając P4) jest dyskwalifikujący.

- Oczy: entropium, ektropium lub ślady zabiegów korekcyjnych; żółta barwa oka (jastrzębie oko), różnokolorowe oczy.

- Kończyny: obecność wilczych pazurów lub śladów ich usunięcia.

- Szata: całkowicie czarna lub biała, brak nakrapiania; śniade znaczenia lub podpalane (płowe) smugi; brak pigmentacji powiek.

- Wysokość: poza limitem podanym we wzorcu (tolerancja wynosi +2 lub -1 cm).

UWAGA:

Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.

Czy ta rasa jest dla mnie?

Rozwiąż nasz test, a dowiesz się, jaka rasa będzie najodpowiedniejsza właśnie dla Ciebie.