Boston Terrier

Boston Terrier
Wielkość:
mały
Aktywność:
średnia
Grupa kynologiczna:
Psy ozdobne i do towarzystwa.

Wzorzec FCI nr 140 /20.04.1998/ wersja angielska

BOSTON TERRIER

POCHODZENIE: Stany Zjednoczone.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 02.02.1995

KLASYFIKACJA: Psy do towarzystwa.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa.

Sekcja 11 Małe molosowate.

Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE:

Boston terrier jest psem żywym, bardzo inteligentnym, o gładkiej szacie; krótkogłowy, zwartej budowy, o krótkim ogonie; harmonijny. Maść pręgowana, focza (czarna z rudym odcieniem) lub czarna, z równo rozłożonymi białymi znaczeniami. Głowa proporcjonalna do wielkości psa, a jej wyraz wskazuje na wysoki stopień inteligencji. Tułów raczej krótki i zwarty, kończyny mocne i eleganckie, ogon krótki. Żaden element budowy nie przeważa i nie zaburza proporcji. Sprawia wrażenie zdecydowanego, silnego i aktywnego, a równocześnie dystyngowanego. Ruchy płynne i pełne wdzięku. Proporcjonalne połączenie maści i białych znaczeń jest szczególnie wyróżniającą cechą doskonałych przedstawicieli rasy. Należy zwracać szczególną uwagę na harmonijną budowę, wyraz, maść i białe znaczenia, przy ocenie ogólnego wrażenia wobec innych cech.

Kształtna, krótka i zwarta sylwetka boston terriera, w połączeniu z jego charakterystyczną graniastą głową i kufą oraz frapującymi znaczeniami, tworzą oryginalną postać niebywale zgrabnego i uroczego Amerykanina: boston terriera.

Przy porównaniu osobników obu płci, jedyną widoczną różnicę stanowi nieco subtelniejsza budowa suk.

ISTOTNE PROPORCJE: Długość kończyn musi harmonizować z długością tułowia, nadając rasie jej frapującą, kwadratową i zwartą sylwetkę. Boston terrier jest psem o mocnej budowie; nie może sprawiać wrażenia ani lekkiego, ani topornego zwierzęcia. Kość i muskulatura muszą być proporcjonalne do masy i budowy ciała i uwydatniać je.

USPOSOBIENIE/TEMPERAMENT: Boston terrier jest

przyjacielskim i żywym psem. Rasa ta ma wspaniałe usposobienie i jest niezwykle inteligentna; co czynią boston terriera niezrównanym towarzyszem.

GŁOWA:

OKOLICA MÓZGOCZASZKI:

Czaszka: Graniasta, płaska na górze, pozbawiona zmarszczek; czoło proste.

Stop: Dobrze zaznaczony.

OKOLICE TWARZOCZASZKI:

Nos: Czarny i szeroki, z wyraźnie zaznaczoną linią między nozdrzami,

Kufa: Krótka, graniasta, szeroka i głęboka, proporcjonalna w stosunku do czaszki. Pozbawiona zmarszczek. Długość mniejsza, niż szerokość czy głębokość – nie przekracza ok. 1/3 długości czaszki. Kufa od stopu do końca nosa – równoległa do sklepienia czaszki.

Wargi: Głęboko zachodzące, ale nie obwisłe; całkowicie zakrywają zęby, gdy pysk jest zamknięty.

Szczęka/Żuchwa/Zęby: Szczęka i żuchwa szerokie, kwadratowe, z krótkimi, równymi zębami. Zgryz – cęgowy lub lekki przodozgryz – tak, by przydać graniastości kufie.

Policzki: Płaskie.

Oczy: Szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne. Osadzone frontalnie; widziane z przodu – zewnętrzne kąciki są w linii policzków.

Wyraz: Czujny i sympatyczny, wskazujący na wysoki stopień inteligencji. Jest to najistotniejsza cecha, charakteryzująca tę rasę.

Uszy: Mała, noszone prosto ku górze; naturalne lub przycięte tak, by harmonizowały z kształtem głowy; osadzone możliwie blisko brzegu czaszki.

SZYJA: Długość szyi musi nadawać całej sylwetce wrażenie harmonii. Jest nieco łukowata; niesie głowę z wdziękiem i płynnie przechodzi w obręcz barkową.

TUŁÓW: Powinien wydawać się krótki.

Górna linia: Prosta.

Grzbiet: Na tyle krótki, by nadać kwadratowy kształt sylwetce.

Zad: Lekko zaokrąglony do nasady ogona.

Klatka piersiowa: Głęboka, dość szeroka, żebra zaokrąglone i zachodzące daleko do lędźwi.

OGON: Osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się; prosty lub korkociągowaty. Nie może być noszony powyżej linii poziomej (uwaga: preferowana długość ogona nie przekracza ¼ odległości od nasady ogona do stawu skokowego).

KOŃCZYNY:

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Ustawione umiarkowanie szeroko, w przedłużeniu górnego brzegu łopatki. Kończyny o prostym kośćcu.

Łopatki: Ukośnie ustawione ku tyłowi, co umożliwia stylowy chód boston terriera.

Łokcie: Nie odstają do wewnątrz, ani na zewnątrz.

Nadgarstki: Krótkie, mocne. Pierwszy palec można usuwać.

Łapy: Małe, okrągłe i zwarte; nie mogą być skierowane ani do wewnątrz , ani na zewnątrz; palce wysklepione; krótkie pazury.

KOŃCZYNY TYLNE:

Uda: Mocne, dobrze umięśnione i prawidłowo ustawione.

Stawy kolanowe: Dobrze ukątowane.

Śródstopie: Krótkie, nisko nad łapami; nie skierowane ani do wewnątrz, ani na zewnątrz; z wyraźnie ukątowany stawem skokowym.

Tylne łapy: Małe i zwarte, z krótkimi pazurami.

CHÓD/RUCH:

Chód boston terriera jest ruchem śmiałego, pewnie

kroczącego psa. Kończyny przednie i tylne stawiane pewnie ku

przodowi, w jednej linii, rytmicznie. Każdy krok podkreśla wdzięk i siłę psa.

SZATA:

WŁOS: Krótki, gładki, lśniący, delikatnej struktury.

MAŚĆ: Pręgowana, focza lub czarna, z białymi znaczeniami. Pręgowana preferowana jedynie wówczas, gdy wszystkie inne cechy są tej samej klasy. (Uwaga – definicja barwy foczej: wydaje się czarna, jednak oglądana w słońcu lub jasnym świetle, ma rudy odcień).

Wymagane znaczenia: Biała otoczka na kufie, biała strzałka między oczami, biała pierś.

Pożądane znaczenia: Biała otoczka na kufie, regularna biała strzałka między oczami i na pokrywie czaszki, biała obroża, biała pierś, białe – częściowo lub w całości – kończyny przednie, a kończyny tylne – białe poniżej stawów skokowych. (Uwaga: okazów doskonałych nie należy oceniać niżej z powodu braku „pożądanych znaczeń”).

Pies z przewagą bieli na głowie lub tułowiu, musi posiadać dostatecznie dużo innych zalet, by zrównoważyć te niedostatki.

WAGA:

Wyróżnia się następujące kategorie wagowe:

• Poniżej 6,8 kg

• 6,8 - 9 kg

• 9 - 11,35 kg.

SKALA PUNKTACJI:

Wrażenie ogólne 10

Wyraz 10

Głowa

(kufa, szczęka/żuchwa, zgryz, czaszka i stop) 15

Oczy 5

Uszy 5

Szyja, linia grzbietu, tułów i ogon 15

Kończyny przednie 10

Kończyny tylne 10

Łapy 5

Maść, szata i znaczenia 5

Chód 10

--------

ŁĄCZNIE 100

WADY:

Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.

• Wygląd toporny, klocowaty.

• Ściśnięte lub zbyt szerokie nozdrza.

• Oczy ukazujące zbyt dużo białkówki lub migotkę.

• Wymiary ucha nieproporcjonalne wobec wymiarów głowy.

• Zbyt wysoko noszony ogon.

• Kończyny zbyt lekkiej budowy.

• Strome stawy kolanowe.

• Płaskie, niewysklepione łapy.

• Toczący, wiosłujący lub pląsający ruch; wysokie podciąganie kończyn przednich.

POWAŻNE WADY:

• Skrzywienie żuchwy.

• Język i zęby widoczne – w jakimkolwiek stopniu – przy zamkniętym pysku.

• Grzbiet karpiowaty lub łękowaty.

• Płaska klatka piersiowa.

• Zbieżny ruch – kończyn przednich, bądź tylnych.

WADY ELIMINUJĄCE:

• Agresja lub nadmierna nieśmiałość.

• Nos z różowymi plamami.

• Oczy niebieskie lub ze śladem niebieskiego koloru.

• Cięty ogon.

• Maść jednolicie czarna, pręgowana lub focza, bez wymaganych białych znaczeń.

• Maść szara lub wątrobiana.

Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.

Uwaga:

Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

Czy ta rasa jest dla mnie?

Rozwiąż nasz test, a dowiesz się, jaka rasa będzie najodpowiedniejsza właśnie dla Ciebie.